Zaman Çivisi (1)

Sayın okuyucu, bu yazı olabildiğine öznel ve şahsımla ilgili. Dolayısıyla, bunu yazarın günlüğüne göz atmak gibi düşünebilir ve bakmadan geçebilirsiniz.

“Biz, senle ben yani sevgilim, iyi bir takımız. Kendi küçük dünyamızı bir uçtan bir uca arşınlarız. Benden başkası bilebilir mi ince kıvırcık saçlarının dalgaların köpüğüyle olan benzerliğini? Sanmıyorum. İlk ne zaman yan yana yürümeye başladık onu da kestiremiyorum. Ama biz bu yola çıktık çıkalı, sevgili olduk, arkadaş olduk, öğrenci ile koçu, kiracı ile kefili olduk. Hukuk danışmanı ile müvekkil olduğumuz, işaret parmaklarımızı dudaklarımıza götürüp bir “Hişşş” sesiyle sırdaş olduğumuz da vaki. Bir sabah uyanıp, cicilerimizi giyip iki “Evet”le karı koca olduk. Yakın zamanda girdik bir bankaya borçlu ile kefili olduk. Ve nihayet bugün ev sahibi olduk. Yürüdüğümüz tüm bu yolları ne yalnız yürümek isterdim, ne de senden başkasını kabul ederdim yanıma. Bakıyorum da irili ufaklı tepelerle uzanan bir yol var karşımızda. Yanımızda birlikte başarmanın sımsıcak ışığıyla yürüyoruz sevgilim, kendi küçük dünyamızı bir uçtan öbür uca.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s