Dolunayın Gecesi

yakamoz

Gökyüzünün yeryüzüyle birleştiği yerler vardır hani
Ayın denize düştüğü yakamoz gibi.
O zaman tek düzlemde birleşir tüm boyutlar…
Gözlerinin alabildiğine doldurur her yeri ay ışığı,
Hele bir de dolunaysa günlerden
Seçilmiş kişi olduğun aşikar…
Sabah olmasa, diyesim var.
Güneşin hatırı kalmasın ama geceyi daha bi’ seviyorum,
Gece yalnız, gece sessiz ve derinden ince ince işliyor içime
Her gökyüzüne bakışımda bir yıldız düşüyor gözlerime,
Bir gözlerim,bir de deniz parıltısı
Karanlığa ışık veren yalnız onların ışıltısı…
Kıyıya vuran dalgalar dokunuyor gecemin sessizliğine,
Sükunetim yerini mehtabın bestesine bırakıyor
Öyle güzel ki şarkılar sessizliğim mahcup…
Bugün ayın on dördü;
Yine vakti gelmiş oyunun en güzel perdesinin
Sahne ışıkları ne de güzel yanmış,
Oyuncular sabırsız, hepsi de çoktan sahneye çıkmış.
Başrol uzaktan yavaş yavaş çıkıyor tepeye
Ve fonda o muhteşem orkestra,
Ben sessizliğimi kurban edip geceye
Bu sanat eserini izliyorum, dinliyorum, hissediyorum…
Gökten kayan yıldız yüreğime düşüyor,
Ay göz bebeklerimde büyüyor,
Gözlerimin alabildiğine her şeyi çalıyorum doğadan doğama…
Hırsızıyım bugün gecenin,
Ardımda iz bırakmadan sabaha götüreceğim yıldızları…