Kopup Gidişler

Bahar depresyonu dediler ama değil. Başka bir şey içimdeki. Kopan fırtınaların sesini kimse duymuyor. Kalbimden dökülen parçaları kimse görmüyor. İçimdeki yangın sönmek bilmiyor.

Arkana bakmadan gitmek istemenin ne demek olduğunu şimdi anladım. Yağan yağmurlar anlamlandı gözümde. İçimdeki frekansla yağmurun frekansı tutunca nasıl hissedildiğini anladım. Ama bir yandan da her şeyin bir anda hiç olabileceğini fark ettim. Uçlarda yaşıyorum. Bir hüznün, bir kaybedişin en ucundayım. Evet bahar depresyonu değil bu, bir yas sürecindeyim. Merak etmeyin kimse ölmedi. Sadece acımasız gerçekler yüzüme çarptı. Çarpınca da aniden bir şeyler ortaya döküldü. Buna ister karşılıksız aşk, ister karşılığı alınamayan sevgi deyin. Aklımdan ve kalbimden o kadar çok şey geçiyor ki bunu nasıl dile getireceğimi bilmiyorum. Kızgınlığımı, kırgınlığımın hepsini bir arada yaşamanın acısının yükünü kaldırabilecek miyim? Boğazımda takılan şeyleri nasıl dışarı atacağımı bilmiyorum. Sürekli gözünün önünde olmasının acımasızlığının içime oturmasını nasıl anlatayım?

Beynimden bir şeyler koptu. Çok yorulmuşum. Hem bedensel hem de manevi olarak kalmamış bir şey benden. Dibi boylamak bu olsa gerek. Nefes alırken nefessiz kalmak gibi bir şey bu. Sen sen ol sevgili okurum, birinin ilgisini fark ettiğinde bu ilgiye karşılık veremeyeceksen karşıdakine ona göre yaklaş. Bunu bir şekilde belli et. Hiç kimse boş umutları hak etmez.

İlk defa bir yazımda kendimi bu kadar çok açtım. Çünkü karşılık alınmayan duygular genelde önemsizleştiriliyor. Bu sefer önemsiz kalmasın. Birileri okusun ve yalnız olmadığını hatta olmadığımızı anlayalım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s