Platonik Aşk

Belki de aşkların en zorudur. Kendi kendine yaşar durursun. Karşıdaki kişinin haberi var mı, yok mu anlayamazsın. Fark etmiştir, diye düşünürsün. “Onun için çok şey yaptım. Herkes yapmaz.” falan dersin. Ama nerede?! Bir insan, bir insanın değerini bilmezken, benim ona aşık olduğumu mu fark edecek?

O yüzden şarkılar, şiirler çıktı. Başka türlü nasıl atacak insan içindekini. İçin içini yerken, kimse anlamazken, herkes saçma buluyorken, kime ne anlatabilir insan? Sadece senin gibi yaşayanı bulursan anlatabiliyorsun.

Mert’le ilk karşılaşmamız otobüste olmuştu. Aynı okula gittiğimizi okul formalarımızdan anlamıştım. Büyük ihtimalle üst dönemlerdeydi. Nasıl aşık oldun? sorusu bana çok saçma gelir. İlk bakışta değildi belki. Ama onu uzaktan izledikçe hareketleri, bakışı, gülüşü beni etkiliyordu. Eyvah, dedim, yapma, böyle olamazdı. İlk aşkımı bu şekilde yaşayamazdım. Ama olan olmuştu. Ben gittikçe rüzgara kapılıyordum. Mutlu değildim, sadece bir saniyelik görmem bile bana yetiyordu. Konuşmaya çalışmadım. Bilirsiniz lisede duygular kolayca alaya alınabilir. Varlığımdan bihaber olan Mert başkasını seviyordu gözümün önümde. Bu daha acı işte. Genellikle okulda ön plana çıkan kızlara ilgi daha fazla oluyor. O kızlardan olan Gözde’yi seviyordu. Yemekhanede otururken kulak misafiri olmuştum. Gözde arkadaşlarına ‘Bana ilgi gösteriyor. Bu bana yeter, diyordu.’ Ne kadar basit tabir, demiştim içimden. Günümüz ilişkilerinin sorunu, birinden birinin ilgi göstermesi yetiyor. Peki sen ona karşı hissediyor musun? O önemli değildi. Yanımda biri olsun yeter. Mert bunun farkında mıydı, değil miydi, bilmiyorum. O sırada benim acım gittikçe katlanıyordu. Kimseye anlatmak da istemiyordum. Kendimi herkesten soyutlamak istiyordum. Sonra kafama birden dank etti. Her aşk karşılıklı olmuyordu. Benim aşkımdan karşıdaki kişi de sorumlu değildi. Buradan çıkaracağım mutlaka bir şey vardı. Çok şarkılar keşfettim. Nice şairler tanıdım. Bir tek onlar anladı beni. Çok ağladım, belki asla geçmez dediğim şey yavaş yavaş azalıyordu sanki. Ben öyle aşkıma zorla karşılık buldurmaya çalışanlardan değildim. Belki de vazgeçmemi sağlayan bu tavrımdı.

Zamanla bunu da öğreniyor insan. Hiç kimse vazgeçilmez değildir. Evet, seveceğin insanı her zaman kendin seçemiyorsun ama acısını yaşamak sana düşüyor. Orada bir tecrübe vardır. Onun ne olduğunu bulabilmek senin elinde.  

*

Görsel: Pixabay

Platonik Aşk” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s