“Güzel günler!”

Sabah uyandığımda dünden kalma yalnızlıkların geceden kalma ızdırabıyla karşılaştım. Yalnızlıktır zaten gelen, geldiği gibi geçen. Uğramıştır belki birkaç saat, bir ömür var önümde kısa yada uzun. Kimse bilmez ne kadardır ömür vadesi, öleceğim belki bugün, belki yarın. Düşünülecek yeni şeyler bulmalı ömrün vadesini hesaplamaktan daha iyi. Ve ölüm yanı başımdayken bile mutlu hissedebilirim. Zaten Mutlu Pazar Sabahı şarkıları açmak için Pazar günlerini beklemek zorunda değilim.

Dertsiz bir sabah, mutlu Pazar şarkısı, uzaklarda bir yerlerde saklanan dostlarım, en yakınımda bir yerlerimde hissettiğim.  Var olmamın verdiği gurur, var olanların getirdiği huzur. “Hayat ertelenmeyecek kadar kısa.” demişti geçen gün izlediğim film. Sonunda ölürken başrolü, bu mesajı çıkarmamla avutmuyordu kendimi.

Şimdi fark ediyorum da, içimizde hep var olan şeyler bir gün gitmiş gibi gelseler de gitmezler, sevdiğimiz zaten içimizde oluşturdukları değil midir?

Var olanlarla yetinme günü bugün, değer ölçme değil, değer bilme günü. Kaybolan bir şeyler var, hep olacaklar  ama kalanları kaybetmemeye söz verme günü bugün.

Şimdi yeniden La Vie En Rose, bugün de Pazar değil, bana öyle gibi geliyor hala. Güzel günler özlediklerim, güzel günler sevdiklerim.

“Güzel günler!”” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s