Futbol (!)

Çok isterdim aslında, her zaman yaptığım gibi, bir futbol sahasıyla konuşmayı, ya da ne bileyim bir futbol topuyla mesela, ya da bir kale direğiyle. O kadar fazla şey vardı ki konuşacak aslında onlarla. Hepsi de çok eğlenceli, çok mutlu şeyler olabilirdi. Ama bu sıralar, bu konular hakkında ne ben hoşnutum, ne de onlar hoşnut diye tahmin ediyorum.

Düşünsenize uzun zamandır olan biteni. Bu işin içinde olan, olmayan; futbolla ilgilenen ,ilgilenmeyen Okumaya devam et

Soylu Öfke

Bir gece..Suskun bir gece..Tek bir ses:

“Tu râ yekî per ü bâlest âsmân peymâ

Çi der pey-i har ü esbî çi der pey-i zînî” *

Sarı, cılız bir ışık.Kalemi azarlıyor.Azar dinlemiyor kalem ışık yalvarıyor.Kalemin gözünden bir damla yaş düşüyor aziz dostunun kucağına.Işık gaddar.Işık bağırıyor.Cılızlık ışığa yakışmıyor, kalem hıçkırıyor.Işık bağırıyor.Yaz diyor.Ne olur yaz.Kalem ağlıyor.Kalem ağlıyor, insanın canı yanıyor.Işık kalemi dövecek.Öfkesi ellerinde birikti Eyvah!Kalem başını eğiyor, gözünü yumuyor.Kalem ağlıyor.Kalem yalnızca ağlıyor.

Gecenin içinde bir ses.Koca bir ses.Ses Itrî makamından geliyor üfleyen Fuzûlî.Gecenin içinde tek bir ses.”İlim” diyor “kıyl ü kâl imiş.” ve susuyor.

Gece sessiz, gece karanlık, sarı ışık cılız.

Işık susuyor.Kalem ağlıyor.Işığın gözünde bir-dam-la-yaş. Düştü.Işık ağlıyor.Kalem ağlamaktan yorgun düşmüş, saçı dağılmış, gözü şişmiş.Yaş dolu gözlerle bakıyor ışığa. Fuzûlî bağırıyor, ışık ağlıyor, kalem ürküyor, kalem susuyor.Işık bağırıyor. Ne olur yazma.

Gece çok sessiz, gece çok karanlık, kalem çok cılız.

*Senin, seni göklere ulaştıracak kanatları olan bir canın var.Şu hâlde bu dünyanın atı, eşeği, üzengisiyle ne uğraşırsın ki? ‘MEVLÂNÂ

Sözün Alt Yapısı

Düşünceler, düşünceler, düşünceler diyerek başladı yazısına. Düşünmeden edemiyordu. Her anı düşünmekle geçiyor; ister istemez, gerekli gereksiz her şeyi düşünüyordu aslında küçük ama kendisine büyük gelen kafası.

Bu kez kafasını kurcalayan tüm karanlık renklerden kurtulmak için aldı eline renksiz, sade kalemini. Açık havanın kafasının dağılmasına yardımcı olacağını düşünerek çıkmıştı evden iki sokak aşağıda ki parka gitmek için. Her adım onun için ayrı bir paragraftı. Her adımı onun geçmişe olan özlemine eşlik etti. Uzayan adımlar ve artan özlemle sokak arasına sıkıştırılan o parka geldi.

Gövdesinin kalınlığından Okumaya devam et